Misschien heb je wel eens gedacht als je mijn Barbershop opzocht op Google: waar komt die naam toch vandaan? Misschien las je daarna het adres: Hofbergen 23 en legde je de link met het huisnummer. Toch zit er nog een ander verhaal achter. Toen deze barbier 28 jaar geleden geboren werd, zou hij namelijk hooguit 23 jaar oud worden.
Dan hoor ik je denken, hij houdt het al 5 jaar langer uit. Dat klopt! De gezondheidszorg heeft zich sterk ontwikkeld en dat merk ik heel goed! Sommige van jullie hebben de verandering afgelopen januari wel gemerkt. In het eerste halfjaar van mijn eigen onderneming hoestte ik vrij veel (geen Coronahoestje) en was ik ook vaak kortademig. Dat komt door mijn Cystic Fibrosis. In het kort: Cystic Fibrosis (CF) staat ook wel bekend als taaislijmziekte. Het is een erfelijke en helaas ongeneeslijke ziekte. Door een foutje in het DNA creëert mijn lichaam taai slijm waardoor bacteriën en andere narigheden kans hebben om zich lekker vast te nestelen. Ik heb daar veel benauwdheids-, hoest- en darmklachten van. Bij de start van mijn onderneming was mijn longinhoud 24/25 procent. Dat ligt bij een gezond iemand tussen de 80/100 procent. CF is een progressieve ziekte. Dat betekent dat het steeds iets slechter gaat, wat je er ook aan doet: goed sporten of therapietrouw.
Het ‘voordeel’ van dat langzaam slechter worden is dat je er aan kan wennen. Op een gegeven moment lukt skiën niet meer. Dat is jammer, maar je geniet vanaf de zijlijn van je familie of van je vrienden die daar lol in hebben. Fietsen wordt lastig, bellen en lopen tegelijk wordt moeilijker, maar je vindt overal een weg in. Gelukkig heb ik altijd kunnen knippen, het is fysiek zwaar maar geeft me zo’n boost!
Al langer hoopte ik op de nieuwe medicijnen. Die zouden voor het eerst in de geschiedenis van deze ziekte niet de symptomen bestrijden, maar echt de oorzaak. Het slechte gen weer functionerend maken. Afgelopen januari kreeg ik eindelijk de medicijnen waar ik zo lang op heb gewacht. Het gaf mij enorme verbetering. Van de 24/25 procent zit ik nu bijna op 50%!
Een mooiere jeugd had ik mij niet voor kunnen stellen. Zorgeloos groeide ik op in het huis naast de Barbershop. Mijn moeder die mijn 25 pillen per dag klaar zette, Mijn vader die mij naar school bracht. Soms was het even passen en meten, maar ik heb mij nooit een ziek kind gevoeld. Één moment, gerelateerd aan 23 kan ik mij nog heel goed herinneren: Er kwamen van die dikke nieuwe kast computers op onze basisschool. Ik was 9/10 jaar oud, ik ging eens googelen wat het nou eigenlijk was, taaislijmziekte. Toen zag ik, verwachte leeftijd 23 groot in beeld, terwijl dat toen 30/40. Waarschijnlijk was dit een artikel over een vroeg overleden ‘CF-er’ Dat is mij toen zo overvallen dat ik zelfs ben opgehaald van school. In de puberteit vond ik het lastig. Ik snapte niet waarom ik net degene was die dit had en ik zette me er erg tegen af. Steeds vaker kwam het getal 23 terug. We huurden een huisje op Terschelling huisje 23. Mijn eerste auto, 23 in het kenteken. We woonden al die tijd al op Hofbergen 23. Overal om me heen kwam het nummer terug. Moest ik hier iets mee?
Werken en ondernemen kreeg ik al vroeg mee. Het was dan ook niet de vraag of maar wanneer ik voor mezelf ging beginnen. Natuurlijk is dat voor een chronische zieke die er elk jaar minimaal 4 weken uit ligt naast de ‘gewone’ griep of verkoudheid niet heel verstandig. Maar het was en is mijn droom, een eigen bedrijf.
Na 4 jaar barbiers ervaring begon ik voor mezelf. Ik leerde het vak bij de barberstation in Arnhem. Daarna werkte ik nog voor van de Hare Barbers in Amsterdam, bij de barbier in Breukelen en natuurlijk 2 jaar in Vietnam bij House of Barbaard. Ik ben zonder te zeggen dat ik CF heb, ben ik naar Vietnam vertrokken. Ik had ondertussen aardig wat discriminatie meegemaakt op werk gebied en besloot de stoute schoenen aan te trekken en niet te zeggen dat ik een ziekte had. Dat pakte zo goed uit voor mij. Ik was daar Sjoerd, voor het eerst mezelf zonder ziekte. Na een half jaar vertelde ik het alsnog om een praktische reden. Ik vernevelde daar toen nog regelmatig met een apparaat en we gingen kamperen op een festival, dat lukte natuurlijk niet in een tentje. CF was na het vertellen een onderdeel van mij, een bijzaak. Ik voelde mij voor het eerst Sjoerd en niet een patiënt. Dat heeft mij het laatste zetje gegeven om mijn bedrijf te starten.
Corona kwam en ik kon niet veel. Zolang het nog een onbekend virus was, moest ik binnen blijven . Ik kwam begin 2021 weer uit m’n Corona isolatie. Ik had weer kunnen solliciteren bij een barbier,maar deed eigenlijk het domste wat ik kon doen (ben ik fan van) ik begon voor mezelf. Mijn onderneming moest natuurlijk gaan heten: Twenty-Three Barbershop!
Twenty-Three staat voor 1 op 1 Aandacht, Humor en Kwaliteit. Een plek voor een verhaal of gewoon een biertje en een goede coupe. Iedereen is altijd en zo vaak als hij wil welkom. Je krijgt natuurlijk een goed product, een kapsel, je baard strak of een bestelling via de webshop. Alleen, doe ik alles zoals ik het wil. Ff net iets anders dan anderen, zoals ik zelf ook een beetje ben.
Twenty-Three is niet mijn bedrijf. Het is mijn droom.
