In mijn eerste blog schreef ik over het kappersequipe, het Nederlands elftal van de kappers. Toen ik begon met dit prachtige vak wist ik nog niet wat dat was. Ik leerde dat en nog veel meer van Herman Servaas.
Vers van de opleiding knipte ik in mijn schuurtje aan huis. Mijn moeder ging toen naar Servaas in Utrecht. Daar bleek een herenkapper te werken die op in 85-jarige leeftijd op dinsdag nog aan het werk was. Ja, dat lees je goed. Daar moest ik naar toe, dat moest ik zien. Ik belde met Marjon Servaas, zijn dochter en vroeg of ik op dinsdag mee mocht lopen met haar vader. Twee weken later kwam ik binnen en mocht ik Herman leren kennen.
Meneer Servaas bleek iemand waar er geen twee van zijn. Dat meneer werd trouwens gelijk overboord gegooid. “Ik ben nog zo jong als ik eruitzie” zei hij, “Herman voor jou jongen”.
Al snel werd ik ondergedompeld in het oude barbier vak. Een terugkerend item voor de aankomende 4 maanden die er overigens 2 minuten na onze ontmoeting al werd bij gepakt was het fotoboek met al de oude vak foto’s. Dit was een groot rood plakboek met krantenartikelen en foto’s waar Herman zijn lange loopbaan als herenkapper in detail in tijdlijn had opgeplakt.
Herman heeft verschillende prijzen gewonnen. Hij werd Nederlands kampioen en ondanks ontving hij de gouden schaar die werd uitgereikt door zijn kleinzoon Jurren van der Gun. Hij was jurylid bij kapperswedstrijden door heel Europa. Ook was hij examinator op de kappersvakschool. Daar kwamen de mooiste anekdotes vandaan, over bekende kappers die hun examens na 5 keer gezakt te zijn, toch maar afkochten met een kratje bier.
Herman is mij na mijn tijd bij Servaas altijd komen opzoeken. In Breukelen, Amsterdam waar zijn oud-collega Wout van de Hare nog werkte en zelfs in Den Haag toen ik in het ziekenhuis lag. Altijd met de rode clowns neus bij zich. Onder het genot van een biertje op terras sloten we die dagen af.
Je kunt veel leren op school maar nog meer in de praktijk. Herman leerde mij geen stevige politieke of religieuze mening in de barbershop te hebben. “Zo blijf je interessant voor iedereen, Sjoerd”. Het zijn die dingen die je niet leert op je barbierscursus.
Meneer Servaas is 25 juni op 89e-jarige leeftijd overleden.
Een mooie, bijzondere man.
